Mizu-Yokankoele bonengelei met agar
Een Japanse klassieker die in heel Japan in de zomermaanden in de etalages ligt: mizu-yokan hoort bij de wagashi, de traditionele Japanse zoetigheden, en is de lichte zomerversie van het stevige bonenblok yokan — mizu betekent water, en zo is hij zachter, sappiger en minder zoet. Anders dan bij Anmitsu — agarblokjes met fruit, bonenpasta en zwarte suikersiroop is hier de bonenpasta zelf tot gelei gebonden — glad, koel, nauwelijks zoet, een donker blok dat in Japan op hete dagen gekoeld bij de thee komt. De massa van gezeefde bonenpasta en agar-agar (kanten) kookt maar een paar minuten, koelt een halfuur af en wordt in twee uur in de koelkast snijvast.
20
minuten
4
porties
6
Ingrediënten

Bereiding
Roer de anko met het water voor de bonenpasta in een kom glad. Strijk de massa in porties met een deegschraper door een fijne zeef in een tweede kom, tot er in de zeef alleen nog de schilletjes van de bonen achterblijven, en gooi die weg: zo wordt de gelei later zijdezacht glad in plaats van korrelig.
Giet het water voor de agar-agar in een pan, strooi de agar-agar erover en roer hem er meteen koud met de garde door, tot er geen klontjes meer te zien zijn. In heet water gestrooid zou hij meteen klonteren.
Breng al roerend aan de kook en laat bruisend koken: agar-agar lost pas bij het kookpunt volledig op en bindt alleen als hij echt heeft gekookt. Daarna is de vloeistof helder en zonder zichtbare korreltjes.
Zet het vuur op middelhoog en roer de suiker erdoor tot hij is opgelost. Klop de gezeefde bonenpasta er beetje bij beetje met de garde door en voeg het snufje zout toe, dat de zoetheid ronder maakt.
Breng de massa al roerend weer aan de kook en laat haar zachtjes pruttelen; ga daarbij met de deegschraper steeds over de bodem van de pan, want de bonenpasta brandt snel aan. Het pruttelen is nodig omdat de koude pasta de agar heeft afgekoeld, en die moet voor een gelijkmatige binding nog een keer echt heet worden.
Haal de pan van het vuur en zet hem in een kom met koud water. Roer de massa langzaam tot ze nog maar warm en niet meer heet is en iets gebondener van de lepel loopt: zo zakt de zware bonenpasta in de vorm niet uit en wordt de gelei niet tweekleurig. Roer niet te lang, anders begint de massa al in de pan op te stijven.
Spoel een cakevorm van ongeveer 18 × 8 cm om met koud water en droog hem niet af, want het laagje water laat de gelei er later makkelijk uit glijden. Giet de massa er door een zeef in, schep belletjes aan het oppervlak er met een lepel af en laat op kamertemperatuur afkoelen, tot ze niet meer warm is.
Zet de vorm afgedekt in de koelkast en laat de gelei door en door koud worden, tot hij snijvast is en bij lichte vingerdruk nog maar zacht meegeeft.
Ga met een dun mes rondom langs de rand, stort de vorm op een bevochtigde snijplank en laat de gelei eruit glijden. Snijd hem met een nat mes in 8 even grote stukken en dompel het lemmet voor elke snede in koud water, zodat de snijvlakken glad en glanzend worden. Serveer goed gekoeld op kleine bordjes met groene thee.
Redactie: Peter Hölzer, chef-kok en meesterslager
Vergelijkbare recepten

Culinse · 110 min
Mizutaki — kippenstoofpot in Hakata-stijl

Culinse · 20 min
Teriyaki-saus — het basisrecept

Culinse · 10 min
Wafu-Dressing — saladedressing met sojasaus en ui

Culinse · 55 min
Yosenabe — kleurrijke stoofpot met vis, kip en groenten

Culinse · 45 min
Kiriboshi Daikon no Nimono — gestoofde gedroogde rettich

Culinse · 35 min
Okayama-Ramen met zoete tonkotsu-shoyubouillon

Culinse · 35 min
Mabo Dofu op Japanse wijze — tofu met gehakt in miso-chilisaus

Culinse · 35 min