KurdyjskaPrzekąskaWegetariańskieWegańskie
Sucuksznury orzechów włoskich w zagęszczonym soku winogronowym
Kurdyjski klasyk, który trafia na stół we wszystkich kurdyjskich regionach: jesienią, po winobraniu, połówki orzechów włoskich nawleka się na nitki i kilkakrotnie zanurza w gęstym, ciemnym budyniu z soku winogronowego, a po pięciu do siedmiu dniach suszenia w przewiewnym miejscu sznury wiszą w spiżarni jako zimowy smakołyk. W Turcji nazywa się to Cevizli sucuk, po ormiańsku Rojik. Po pokrojeniu w plastry otoczka jest zwarta, lekko ciągnąca i owocowo-słodka, a w środku chrupią orzechy.
85
minut
6
porcje
5
Składniki

Przygotowanie
Odetnij sześć kawałków mocnej, niefarbowanej bawełnianej nici, każdy o długości ok. 50 cm, na dolnym końcu zrób gruby supeł, a drugi koniec nawlecz na długą, grubą igłę do cerowania. Nawlekaj połówki orzechów po kolei przez środek, każdą wypukłością w tę samą stronę, i ciasno zsuwaj je w sznur o długości ok. 30 cm; u góry zostaw 20 cm wolnej nici i zawiąż ją w pętelkę.
Powieś sznury na drążku, np. na trzonku długiej drewnianej łyżki położonym między oparciami dwóch krzeseł, i podłóż pod spód papier do pieczenia, który złapie kapiącą masę.
W misce wymieszaj trzepaczką mąkę i skrobię z 400 ml zimnego soku winogronowego, aby nie było grudek. Resztę soku zagotuj z syropem winogronowym w szerokim garnku.
Wlewaj mieszankę z mąką cienkim strumieniem do wrzącego soku, cały czas mieszając. Mieszaj bez przerwy na średnim ogniu, aż powstanie gęsty, lśniący budyń, który grubo oblepia łyżkę; budyń bulgocze i pryska, dlatego mieszaj go długą drewnianą łyżką i włóż ubranie z długimi rękawami.
Zdejmij budyń z ognia i lekko go przestudź, aby lepiej przywierał przy zanurzaniu.
Chwyć każdy sznur za pętelkę, zanurz go całkowicie w budyniu, powoli wyciągnij, odczekaj, aż nadmiar spłynie, i powieś z powrotem na drążku. Odstaw sznury do przeschnięcia, aż powierzchnia przestanie się kleić; w tym czasie trzymaj budyń pod przykryciem i przed kolejnym zanurzeniem krótko go przemieszaj.
Powtórz zanurzanie i podsuszanie jeszcze dwa–trzy razy, aż otoczka będzie miała grubość ok. 5 mm, a orzechy będą się przez nią rysować już tylko jako fale. Jeśli budyń za bardzo zgęstnieje, rozmieszaj go na gładko na małym ogniu z odrobiną soku winogronowego.
Susz sznury w przewiewnym, suchym i zacienionym miejscu przez pięć do siedmiu dni — nie na słońcu, gdzie docierają kurz i owady; luźno okryj je czystą ściereczką, aby chronić przed kurzem. Są gotowe, gdy powierzchnia jest sucha i skórzasta, a przy naciśnięciu tylko lekko ustępuje.
Uwolnij sznury z nici, odcinając supeł i wyciągając nić, a potem pokrój je ostrym nożem w plastry o grubości ok. 1,5 cm.
Wskazówka: Zawinięte pojedynczo w papier do pieczenia i przechowywane w puszce w chłodnym, suchym miejscu sznury wytrzymają dwa do trzech miesięcy, a zamrożone pół roku; jeśli pojawi się pleśń, wyrzuć cały sznur. Orzechy włoskie u niektórych osób wywołują alergie, dlatego wcześniej zapytaj o to gości, a małym dzieciom podawaj kawałki tylko w cienkich plasterkach. Z pozostałego budyniu można zrobić Bastêq — pastyła winogronowa z orzechami włoskimi.
Redakcja: Peter Hölzer, szef kuchni i mistrz rzeźnicki
Podobne przepisy

Culinse · 50 min
Nanê tenûrê — placek z glinianego pieca, pieczony w piekarniku na kamieniu

Culinse · 70 min
Nanê tîrî — cienki jak papier chleb na zapas, suszony i zwilżany przed jedzeniem

Culinse · 70 min
Bizilme — gruby chlebek z sezamem pieczony na blasze Sêl

Culinse · 75 min
Mizawre — ryż z boćwiną i ziołami, z sumakiem i syropem z granatów

Culinse · 50 min
Birinca sor — czerwony ryż pomidorowy

Culinse · 120 min
Şorbay çewender — zupa z buraków ze szpinakiem i ciecierzycą

Culinse · 120 min
Hedîk — gotowana pszenica z ciecierzycą i orzechami włoskimi

Culinse · 135 min