JapansKansaiHoofdgerechtLactosevrijEiwitrijk
Kabeljauw in misomarinade in Kyoto-stijlSaikyo-yaki
Een Japanse klassieker uit Kansai: bij saikyo-yaki wordt vis ingelegd in de zoete, lichte misopasta uit Kyoto, die genoemd is naar Saikyo, de “westelijke hoofdstad”, een oude bijnaam van de stad, en daarna gegrild tot het oppervlak karamelliseert. De vis trekt minstens één dag, liever twee dagen in de marinade en wordt daarbij stevig, sappig en mild-hartig; in Japan neemt men hiervoor graag gindara, de vetrijke zwarte kabeljauw, hier zijn het dikke kabeljauwfilets. De marinade met sake en mirin bevat alcohol, die bij het koken verdampt.
30
minuten
4
porties
9
Ingrediënten

Bereiding
Dep de kabeljauwfilets droog en tast ze met je vingertoppen af op graatjes; trek gemiste graatjes eruit met een pincet. Bestrooi de filets rondom dun met het zout en zet ze op een bord in de koelkast: het zout trekt vocht en visgeur eruit en maakt het zachte vlees steviger, zodat het later niet uit elkaar valt.
Breng voor de marinade de mirin en de sake in een klein pannetje aan de kook en laat ze borrelend koken tot de scherpe alcohollucht verdwenen is.
Haal het pannetje van het vuur, voeg de misopasta en de suiker toe en roer alles glad tot er een dikke, glanzende pasta ontstaat die stroperig van de lepel valt. Laat de marinade volledig afkoelen, want warme marinade zou het oppervlak van de vis aangaren en hem sneller laten bederven.
Dep de filets grondig af met keukenpapier, anders verwatert het uitgetreden vocht de marinade. Verdeel een derde van de marinade in een grote diepvrieszak of een platte schaal, leg de filets er naast elkaar op en bestrijk ze dun en zonder open plekken met de rest van de marinade; druk bij de zak de lucht eruit en sluit hem.
Laat de vis in de koelkast minstens 24 uur, liever twee dagen marineren en keer de zak één keer per dag om. De zoete miso trekt er nog meer vocht uit, geeft de vis smaak tot in het midden en maakt hem stevig en zijdezacht; langer dan drie dagen mag hij er niet in liggen, anders wordt hij te zout.
Kook op de dag zelf de rijst volgens het basisrecept en houd hem in de gesloten pan warm; met het weken erbij duurt dat ruim een uur.
Haal de filets uit de marinade en strijk de miso er met je vingers en keukenpapier grondig af, maar spoel hem niet af: de smaak zit allang in de vis, en dikke resten zouden in de pan verbranden, want miso met suiker wordt in de hitte snel zwart.
Verhit een pan met antiaanbaklaag op middelhoog vuur, veeg hem dun in met de olie en leg de filets met de velkant naar beneden erin; keer ze na 4 minuten voorzichtig om, leg de deksel op de pan en zet het vuur iets lager. De vis is gaar als het vlees helemaal wit en ondoorzichtig is, gemakkelijk in lagen uit elkaar valt en een kerntemperatuur van 65 °C heeft; het oppervlak heeft dan karamelbruine vlekken, maar mag niet zwart worden.
Leg de vis met de mooiste kant naar boven op vier borden, leg de ingelegde gember ernaast en serveer de rijst in kommetjes erbij. De gember frist tussen de happen door de mond op en vormt een scherp contrast met de zoet-zoute miso.
Redactie: Peter Hölzer, chef-kok en meesterslager
Vergelijkbare recepten

Culinse · 45 min
Wakayama-Ramen met tonkotsu-shoyubouillon

Culinse · 50 min
Shabu-Shabu — rundvlees in kombubouillon met twee sauzen

Culinse · 40 min
Takaida-Ramen met dikke noedels en zwarte peper

Culinse · 45 min
Tenri-Ramen met Chinese kool en knoflook

Culinse · 55 min
Kushikatsu — gepaneerde spiesjes in Osaka-stijl

Culinse · 15 min
Hojicha — zelfgemaakte geroosterde groene thee

Culinse · 35 min
Sobameshi — gebakken rijst met yakisoba in Kobe-stijl

Culinse · 25 min